Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Λόγος εις την Κοίμησιν της Θεοτόκου


Του Αγίου Λουκά του ιατρού, Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

ὸν καθένα ἀπὸ μᾶς τὸν βασανίζει τὸ ἐρώτημα: τὶ θὰ γίνει μὲ μᾶς καί τί μᾶς περιμένει μετὰ τὸ θάνατο; Μία σαφῆ ἀπαντήση σ' αὐτὸ τὸ ἐρώτημα μόνοι μας δεν μποροῦμε νά τὴν βροῦμε. Ἀλλὰ ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ πρῶτα ἀπ' ὅλα ὁ λόγος τοῦ...
Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ μᾶς ἀποκαλύπτουν αὐτὸ τὸ μυστικό. Μᾶς τὸ ἀποκαλύπτουν ἐπίσης τὸ ἀπολυτίκιο καὶ τὸ κοντάκιο τῆς μεγάλης αὐτῆς γιορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ὕμνοι που ψάλλονται σ' αὐτὴ τῇ γιορτή.
Θέλω ὅλοι σας νά καταλάβετε, γιατὶ ὁ θάνατος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ Παρθένου Μαρίας λέγεται Κοίμηση της. Ὁ μέγας ἀποστολος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος στό 20ο κεφάλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως μιλάει για τὸν πρῶτο καὶ τὸ δεύτερο θάνατο. Ὁ πρῶτος μόνο θάνατος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀναπόφευκτος γιά ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, περιμένει καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς δικαίους. Ἀλλὰ ὁ δεύτερος, ὁ φοβερὸς καὶ αἰώνιος θάνατος, περιμένει τοὺς μεγάλους καὶ ἀμετανοήτους ἁμαρτωλούς, οἱ ὁποῖοι ἀρνήθηκαν τὴν ἀγάπη καὶ τὴν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ καὶ εἶναι καταδικασμένοι νά βρίσκονται αἰωνίως σὲ κοινωνία μὲ τὸ διάβολο καὶ τοὺς ἀγγέλους του.
Στό Εὐαγγέλιο τοῦ ἰδίου μεγάλου ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου διαβάζουμε τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ στενὰ συνδεδεμένα μὲ ὅσα γράφει ἡ Ἀποκάλυψη: «ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστευων τῷ πέμψαντι μὲ ἔχει ζωὴν αἰώνιον καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν» (Ἴωαν. 5, 24).
Τὸ ἀκοῦτε, τὸ καταλαβαίνετε; Νομίζω ὅτι ἄκομα καὶ θὰ πρέπει να σᾶς κινήσει τὴν περιέργεια τὸ γεγονὸς ὅτι ὅλοι ὅσοι ὑπακούουν στο λόγο τοῦ Χριστοῦ καὶ πιστεύουν στόν Οὐράνιο Πατέρα Του, ὁ ὁποῖος τὸν ἔστειλε, ἀμέσως μετὰ τὸ θάνατό τους θὰ περάσουν στήν αἰώνια ζωή. Δέν ὑπάρχει λόγος νά δικαστοῦν αὐτοί πού ἔχουν ζωντανὴ πιστὴ στό Θεὸ καὶ ὑπακούουν στίς ἐντολὲς Του.
 Στούς μεγάλους δώδεκα ἀποστόλους εἶπε ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός: «ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι, ἐν τῇ παλιγγενεσία, ὅταν καθίσῃ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξῃς αὐτοῦ, καθίσεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τάς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ» (Ματθ. 19, 28). Δικαστὲς καὶ κατήγοροι θὰ εἶναι κατὰ τὴν Φοβερὰ Κρίσῃ τοῦ Θεοῦ οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ καί, βεβαίως, εἶναι τελείως ἀδύνατο να φανταστοῦμε νά δικάζονται ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καὶ Ἀειπάρθενος Μαρία, ὁ Βαπτιστὴς τοῦ Κυρίου Ἰωάννης, οἱ μεγάλοι προφῆτες τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἠλίας καὶ ὁ Ἐνὼχ τοὺς ὁποίους ζωντανοὺς τοὺς πῆρε ὁ Θεὸς στόν Οὐρανό, ὅλο τὸ ἀμέτρητο πλῆθος τῶν μαρτύρων τοῦ Χριστοῦ, οἱ δοξασμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸ ἅγιοι ἀρχιερεῖς καὶ θαυματουργοὶ μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ἅγιο Νικόλαο, ἀρχιεπίσκοπο Μύρων τῆς Λυκίας.
Εἶναι ἀδύνατον ἄκομα καὶ νά περάσει ἀπὸ τὸ μυαλὸ μας ἡ σκέψῃ πώς θὰ δικαστοῦν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἄκουσαν ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ: «Ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστίν» (Λκ. 17, 21). Σ' αὐτοὺς τοὺς μεγάλους ἀγωνιστὲς τοῦ Χριστοῦ, σὰν σὲ πολυτίμους Ναοὺς κατοικοῦσε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Ἄκομα καὶ ζῶντας στῇ γῆ, αὐτοὶ βρισκόταν στήν ἀμέση κοινωνία μὲ τὸν Θεό, ἐπειδὴ ἔτσι εἶπε ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός:«Ἐάν τις ἀγαπήσῃ με, τὸν λόγον μου τηρήσει, καὶ ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ' αὐτῷ ποιήσομεν» (Ἴωαν. 14, 23).
Ἡ Ὑπεραγία Παρθένος Μαρία ὑπῆρξε ἄχραντος Ναὸς τοῦ Σωτῆρος καὶ σ' αὐτὴν κατοίκησε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ ἀπὸ τὴν ἁγιότατη μήτρα τῆς ἔλαβε τὸ ἀνθρώπινο σῶμα ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος κατέβηκε ἀπὸ τοὺς Οὐρανούς. Γι' αὐτὸ ὁ σωματικὸς τῆς θάνατος δεν ἤταν θάνατος ἀλλὰ Κοίμηση, δηλαδὴ ἔνα ἄμεσο πέρασμα ἀπὸ τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ ἐντὸς τῆς στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν καὶ τὴν αἰώνια ζωή.
Μοῦ ἦρθε τώρα στό μυαλὸ καὶ κάτι καινούριο. Σ' ἔνα ἀπὸ τὰ προηγούμενα κηρύγματά μου σᾶς ἔλεγα, ὅτι ἔχουμε κάθε λόγο νά πιστεύουμε, ὅτι καὶ τὸ σῶμα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου μὲ τῇ δύναμη τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἄφθαρτο καὶ ἀνελήφθη στούς οὐρανούς. Αὐτὸ μὰς λέει καὶ τὸ κοντάκιο τῆς μεγάλης γιορτὴς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου: «Τὴν ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητον Θεοτόκον, καὶ προστασίαις ἀμετάθετον ἐλπίδα, τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησεν ὡς γὰρ ζωῆς Μητέρα, πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν, ὁ μήτραν οἰκήσας ἀειπάρθενον».
Νά σκεφτόμαστε, ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές μου, τὴν μακάρια Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Παρθένου Μαρίας καὶ νά θυμόμαστε τὰ λόγια τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ: «Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν» (Ἴωαν. 5, 24). Νά μᾶς ἀξιώσει ὁ Θεὸς νά γευθοῦμε καὶ ἐμεῖς οἱ ἁμαρτωλοὶ τή μεγάλῃ αὐτῇ χαρᾷ, μὲ τή χάρη καὶ τή φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ  ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ καὶ τῷ Παναγίῳ Αὐτοῦ Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου